Mijn schoonouders nemen ons mee naar een lezing van Marcel Messing. Rond 2011, in de aanloop naar 2012. Ik vond hem toen nogal scherp en negatief. Hij zat vol met doemscenario’s. Het ging mij te ver.
Het is nu 2014 en vier jaar, dat ik uit de “carrière-race” gestapt ben. In de eerste jaren ben ik nog best druk. Ik heb zelfs nog een financiële adviesklus gedaan. Nu is het vier jaar later, zonder adviesklussen, geen mannenwerk meer en ook de ijsbaden zijn geen succes geworden. Een massage praktijk probeer ik niet eens, want ik heb nooit bijscholing gedaan. De behandelingen worden dus niet vergoed en dat gaat het aantal potentiële klanten aanzienlijk beperken. Ook het werven van nieuwe klanten voor zakelijke trainingen loopt niet. We hebben één mooie klus over, maar daar lijkt het bij te blijven.
Het huis is redelijk op orde en de kinderen zitten op school. Ik heb tijd en ruimte om stil te zitten. Te reflecteren. In deze periode van leegte en rust realiseer ik mij steeds vaker dat ik mijn onderbuikgevoel in het verleden heb genegeerd. De ratio had een redenering gevonden om het een plek te geven en verder te gaan. Er is altijd wel een aannemelijke redenatie voor iets te verzinnen. Het heeft betrekking op zowel mijn eigen leven, mijn werk en op gebeurtenissen in de wereld.
Een “rustdag” heeft hierdoor voor mij een hele specifieke betekenis gekregen. Het is wat mij betreft niet een dag om niet te werken, om die vervolgens te vullen met entertainment, wat als afleiding dient. Het is de ruimte opzoeken die ontstaat als er niets is. Daar is geen dogmatische aanpak met regels voor nodig. Een lange wandeling in de natuur, een gesprek met een geliefde of bevriend iemand… niet over de dingen buiten ons zelf, maar wezenlijk, wat dat ook mag zijn. Dat zal voor ieder mens en in de tijd steeds anders zijn.
Er zijn veel momenten, ervaringen, triggers die hebben bijgedragen aan mijn proces van ontwaken. In de film de matrix krijgt Neo een pil en wordt zijn lichaam losgekoppeld van de Matrix. Mijn eigen ervaring is meer dat mijn denken wordt losgekoppeld, en niet door een pil, maar door eigen intentie en een stapsgewijs proces van bewustwording t.a.v. de wereld en vooral ook t.a.v. van wie ik ben. Een groot aantal aspecten heb ik al in mijn levensverhaal beschreven en daar zal ik aan refereren, maar er zijn ook een paar specifieke ervaringen die ik hieronder wil beschrijven. Centraal is het mijzelf serieus nemen. Vooral als iets niet goed voelt. Mijn intuïtie iets anders zegt dan wat de gangbare norm is. En dat dan net zo lang onderzoeken, totdat het helder is. Het zijn vaak dingen die een mens diep van binnen al weet. Maar, nu loop ik op zaken vooruit.
Na het beëindigen van de samenwerking met E_S (mannenwerk) is het voor mij ook het moment om te stoppen met social media. Facebook was heel nuttig, maar ik kan niet meer tegen het zoetsappige er van. Ik sluit mijn account.
Dan lees ik op een dag in November 2018 een tweet van George van Houts. Hij is maatschappij kritisch en zoals men dat in de mainstream media noemt een extreem rechtse complot denker.
Ik was tot dan toe helemaal niet negatief over van Houts. Ik vond zijn stuk over banken scherp en zijn verhaal over 9/11 aanslag op de twin towers ook. Maar het idee opperen om mensen op te hangen gaat mij te ver. Zeker omdat ik een vergelijkbare functie had, als de persoon waar George in deze tweet op doelt. Ik heb geen cum-ex trades gedaan, maar dit gaat mij te ver. Ik open een twitter account en vraag George om opheldering. Ik krijg geen antwoord.
Ik besluit wat rond te snuffelen op het twitter platform. Het heeft een totaal andere energie en inhoudelijke lading dan Facebook. Hoe kom ik bij Q terecht? Trump! Ik begreep niet waarom hij de verkiezingen had gewonnen. Wat zagen mensen in Trump? Waarom was hij zo populair? Van een afstand begreep ik er helemaal niks van. Maar ik dacht, als een miljardair daar president wordt, meer oorlogen gaat voeren en de ongelijkheid verder vergroot dan kan het niet anders dan dat de boel in elkaar gaat ploffen. Dat leek mij toen beter. Laat het systeem maar imploderen.
Ik ga me online verdiepen in Trump, want ik begin meer waarheid te ontdekken in het omgekeerde van wat men in Nederland op het nieuws en in talkshows poneert als waarheid. DE verdieping en het eigen onderzoek verandert mijn beeld. Veel mensen in USA hebben genoeg van het establishment en dat herken ik voor mijzelf in Nederland. Ze zien het patroon van globalisering, waardoor veel industrie uit Amerika is verdwenen en schijnbaar is het redden van banken, terwijl de gewone man zijn huis verliest, ook in het verkeerde keelgat geschoten. Trump is kritisch op de media en op eindeloze oorlogen. Er zit meer achter dan de media in Nederland ons wil doen geloven.
Tijdens mijn zoektocht naar Trump en waarom zo veel mensen op hem hebben gestemd stuit ik op Q accounts. Eerst de grote en later steeds meer kleine accounts. Ik ben op dat moment op het vlak van het occulte en het gebruik van symbolen nog heel naïef en kies een profiel foto van de vrouwelijke hoofdpersoon in Avatar. Dit was een foto met één oog zichtbaar. Pas veel later kom ik er achter, dat veel mensen daar een symbolische betekenis in zien. Wist ik veel.
Één van de meest bekende termen van deze posts, ook wel drops genoemd is WWG1WGA ("Where We Go One, We Go All"). Andere zijn: The storm is upon us.
Note: Q is de naam die iemand gebruikt om berichten op 4chan mee te ondertekenen. Ze worden drops genoemd. Een Anon is iemand die aan de hand van de informatie in de drops op onderzoek gaat.