Het is 21 December 2012. We staan met vijf volwassenen, een jongetje van vier en een meisje van twee in een bos in de omgeving van Apeldoorn. Ik heb spullen meegenomen om een vuurtje mee te maken. Dat voelt heel ondeugend, want dat is streng verboden, maar op dit moment niet gevaarlijk, want het hele bos is nat. Ik vraag aan de volwassenen (MIR en haar ouders) te bedenken wat hun intenties zijn voor een nieuwe tijd die komen gaat, en wat ze achter zich willen laten. We schrijven ze op twee papiertjes om die vervolgens in het vuur te verbranden. Eerst de papiertjes met wat we achter ons willen laten en dan met onze intenties voor de tijd die komen gaat.
Ik heb naar deze datum toegeleefd, er boeken over gelezen en documentaires over gezien. Ik geloof absoluut niet in een doemscenario. Voor mij geen einde van de wereld. Wel hoop ik stiekem dat er iets gaat gebeuren dat mensen wakker schudt en het “normaal” in een heel ander daglicht zet. Dat gebeurt niet rond die datum, maar desondanks is het achteraf bezien voor mij en voor een aantal mensen in mijn omgeving een datum waarop mijn ontwaken begint. Dus toch een soort van kantelpunt.
Al eerder dat jaar was ik naar een therapeut geweest. ik geloof niet eens dat ik klachten had, maar voor een energetische checkup zeg maar. Deze vrouw heeft ons enorm geholpen. AAB wordt, als hij een paar maanden oud is, elke nacht drie keer wakker en huilt. Midden in de nacht. Dan gaan we er naar toe om een tijdje over zijn rug te aaien en dan valt hij weer in slaap. Dat gaat maanden lang zo door en het is vermoeiend. Per nacht wisselen we af, zodat in ieder geval één van ons een hele nacht kan doorslapen. Op een bepaald moment gaan we naar deze energetisch therapeut, en vanaf die dag heeft hij elke nacht doorgeslapen.
Aan het eind van mijn eigen sessie raadt ze mij aan om een ayahuasca ceremonie te doen. Ze geeft me ook een naam.
Jaren eerder kijk ik naar een documentaire van de BBC met Bruce Parry. Hij woont een ayahuasca ceremonie bij in de amazone. Het lijkt alsof hij helemaal uit elkaar werd getrokken, kotsen, ... Ergens zegt hij ook dat hij het gevoel heeft dat hij dood gaat. “Dat wilde ik ook!” is mijn eerste gedacht. De absolute diepgang. Ik kijk op de website van een organisatie ergens in Drenthe en ik schrijf me in. Bestel het boek van Lars en lees het in één ruk uit. Ik voel in de aanloop er naartoe geen angst. Ik ben alleen bang dat het bij mij niet zou werken. Ik wil dat het werkt en mij niet spaart.
Als ik in Drenthe aankom, heb ik ter voorbereiding drie dagen gevast en geen idee waar ik aan begin. Een mens kan twintig boeken lezen over zoiets als Ayahuasca, dan nog komt het niet in de buurt van er iets van te begrijpen. Net als je een voorstelling maken van voor het eerst vader worden. Het komt niet in de buurt van de ervaring zelf.
De retraite duurt een heel weekend met op de eerste dag een sessie ademwerk en nog een aantal andere óefeningen om ook als groep in de ontspanning te komen. Het ademwerk is intens. De muziek is krachtig en zeker 40 minuten lang ademenen we alsof we de marathon lopen, terwijl we stil op een matje liggen. Er zijn mensen die na het ademwerk al naar huis gaan, omdat ze naar eigen zeggen al gekregen hebben, waar ze voor kwamen. Ze hebben een inzicht gekregen waar ze naar op zoek waren.
De dag erna is de ayahuasca ceremonie. In een omgebouwde schuur liggen matrasjes op de grond en overal kussens. De Ruimte is aangekleed met kleurrijke stoffen en ruikt naar een mengeling van Aqua di Florida en wierook. Na een introductie en een meditatie op muziek om de chakra’s te openen krijgen we een klein glas met de ayahuasca. Ik heb nooit iets geproefd dat meer bitter was dan dat. Ik heb moeite om het binnen te houden, maar het lukt.
De afbeelding is gemaakt door AI en dieh ad moeite om een waarheidsgetrouw plaatje te laten roteren. Dit is dus puur ter illustratie.
Dan duurt het misschien een uur, voordat mijn lijf begint de krioelen en te pulseren. Alsof er een energie rondzwemt in mijn lichaam die een weg naar buiten zoekt. Ineens voel ik een leegte achter me. Alsof er geen aarde is waar ik op kan rusten, maar lege ruimte Een gat. Een vallen zonder dat iets of iemand mij opvangt. Dat brengt mij terug bij mijn geboorte en ineens een diep besef. Ik heb na de keizersnede 11 dagen in een couveuse gelegen, zonder te worden vast gehouden door mijn moeder. Dat heeft iets met mij gedaan. Ik leef met de veronderstelling dat ik op niemand kan terugvallen. En zo leef ik al vanaf jongs af aan. Ik moest vanaf het begin op mijzelf vertrouwen. Mijzelf opvangen of voorkomen dat ik zou vallen. Later in mijn reis voel ik de behoefte om overeind te komen. Ik ga op mijn knieën in meditatie houding zitten en laat de muziek door mijn lichaam stromen. Ik hoor de muziek niet alleen, ik voel haar vooral. Ik kan de energie zien, de trilling van het licht. En op een bepaald moment kan ik de energie zelfs sturen. Ik beweeg mijn lichaam, mijn armen gestuurd door de energie van muziek. De energie stroom in mij, door mij en uit mij. Pure schoonheid van klanken, een kadans en de trilling van een vrouwenstem.
Veel nieuwe deuren gaan voor mij open. De ervaring van de schoonheid van muziek verdiept. Ik kom in aanraking met smudgen, Florida water en ademwerk. Zelfs de kruidenthee met specerijen is nieuw. Voor mijn collega’s ben ik al een zweverig type, maar ik kom nu helemaal los zullen we maar zeggen. Op het werk besluit ik er open over te zijn.
Voor mensen die nog nooit een bewustzijnsverruimend middel hebben gebruikt en een idee willen krijgen bij wat er in mijn beleving gebeurt, kan ik het fragment aanbevelen uit de film Dr. Strange. Een westerse arts / wetenschapper heeft een fysiek probleem met zijn handen na een ongeluk met een auto. Niets wat hij probeert heelt zijn handen, waardoor hij zijn werk als chirurg niet meer kan beoefenen. Ten einde raad gaat hij op zoek naar een oud patiënt, die zichzelf op wonderbaarlijke wijze heeft geheeld, van iets waar iemand in zijn realiteit niet van kan helen. Deze stuur hem naar India, naar een guru. In het fragment kan je zien hoe zijn bewustzijn wordt verruimd. Er is meer dan het aardse bestaan dat zichtbaar is met de twee ogen. Zijn derde oog wordt geopend.
Inhoudelijk kijk ik overigens heel anders naar onze realiteit. Ondanks … zie ik vooral veel schoonheid in de het universum. Negeer het deel van de boodschap over donkere krachten in het ‘multiversum’. Het gaat mij hier voornamelijk over hoe een mens van zijn overtuigd aardse manier van kijken ineens een kompleet ander inzicht krijgt.
https://youtu.be/tMRIOOvEeg4?si=gfJuYNBCXq9h0ux0
Een bijkomstigheid van deze ervaring is dat er een nieuwe wereld van muziek zich kenbaar maakt.
Hier is een playlist op youtube met een aantal nummers die werden gebruikt tijdens de ceremonies.
Waarschuwing: is de muziek integer?
https://youtube.com/playlist?list=PLcnYgJpcnmmVenKXJF_KXYxWCu1cQb2ud&si=GsK5Fzm5yCwHOlPu
In de jaren er na maak ik nog een aantal reizen. De lessen en de thematiek zijn zeer krachtig en specifiek.