Het is tien jaar later (2026) en ik zit in het zwembad in Veenhuizen. Ik ben net klaar met 2014 en wil over 2016 gaan schrijven. Het jaar dat ik me begon te verdiepen in het Thomas Evangelie. Ik heb al een stuk voorbereid met een plaatje erbij. Ik voel dat mijn energie weglekt. Lange tijd kreeg ik juist energie van dit onderwerp. Ik heb er veel energie in gestoken. Boeken gelezen, documentaires en ander video materiaal bekeken, er over geschreven en bovenal zelf de wijze lessen toegepast in mijn leven. Ik heb er menig post online aan gewijd en ik ben zelfs heel ver gekomen om het boek naar het Engels te vertalen. Maar er komt niets terug. Niet bij vrienden en familie. Niet online. Niemand deelt mijn enthousiasme.
Ik merk dat het mij nu te veel energie gaat kosten om opnieuw enthousiast te worden.
Ik heb net besloten de tekst weg te halen en ik voel gelijk opluchting.
De meeste lessen en groei die het mij heeft opgeleverd zit wel verweven in het vervolg van de tekst.
Het losweken van wat wij ‘’het systeem’’ noemen gaat geleidelijk. Het vertrek uit de financiële sector en het stoppen met televisie kijken zijn eerste grote stappen. We zijn al jaren aan het verdiepen in alternatieve geneeskunde en alternatieve vormen van spiritualiteit. Elke keer als wij iets vinden wat wij waardevol vinden is het meestal iets dat niet resoneert met de dominante cultuur.
In Juni 2017 MIR stapt er ook uit. Ze stopt bij het Erasmusmc-Sophiea kinderziekenhuis. Morele bezwaren en een te hiërarchische organisatie zorgen er voor dat ze er niet meer wilt werken. Ze had altijd al het gevoel dat het iets tijdelijks zou zijn. Desalniettemin was het een bijzondere baan, waarin ze veel heeft mogen ervaren, leren en geven.
Naarmate wij ons meer verdiepen in alternatieve geneeswijzen komen we steeds meer op afstand van het reguliere systeem te staan. Daardoor ontmoeten we andere mensen, lezen we andere boeken en wordt op sommige vlakken de afstand steeds een klein beetje groter. Tot het moment dat we weer ergens een grens trekken en zeggen: ‘Nu is het genoeg geweest’
MIR krijgt van iemand een boek over vaccinatie vrij je kind opvoeden. Wij zijn helemaal niet anti-. Wij zijn zelf gevaccineerd en de kinderen ook. De jongste moet op dat moment voor de laatste prik. Als ik met haar naar de arts ga van het consultatiebureau vraag ik wat het risico is als we dit vaccin niet nemen. Het antwoord is helder: ‘ze kan van sommige dingen heel ziek worden, maar ze gaat er niet dood aan en houdt er geen blijvend letsel aan over. Alleen als LSB rode hond krijgt als zwangere vrouw, kan het levensbedreigend zijn voor het ongeboren kind.’ Ik besluit het dan dus niet te doen. Dat vinden ze bij het consultatiebureau niet leuk. Ze willen dat ik er over nadenk en dan komen ze er later nog een paar keer op terug. Wij laten het er bij en zij leggen zich er bij neer.
Ik ben in deze periode nog vol enthousiasme. Ik wil een retraite organiseren voor een mannengroep rond het thema daadkracht, maar er is niet voldoende interesse en degene die zich wel hadden opgegeven zeggen op het laatste moment af. Ik heb al een prachtig eiland gehuurd met een tipi en een aantal Jurts er op. Ik besluit het daadkracht weekend te cancellen en er een familie weekend van te maken met verschillende vrienden en onze kok.
Dat wordt prachtig, met heerlijk eten, zwemmen, boogschieten, kippen slachten en nog veel meer.
https://www.flickr.com/photos/154726273@N02/
Bij kinderverjaardagen komen vooral volwassen familieleden en vrienden op bezoek. Daar wordt veel eten en drank voor in huis gehaald en die gaan doorgaans in Nederland in een kringetje zitten kletsen. Er zijn ook wel wat kinderen aanwezig, die spelen er wat tussendoor. Maar wat als je het kind vraagt hoe het zijn of haar verjaardag wil vieren? Zo belanden we een verjaardag in de Efteling waar we een geweldige dag beleefden als gezin en een ander jaar kwam er wel weer familie, het één hoeft het ander niet uit te sluiten.
Ernest L. Martin - 11 september is de geboorte van Jezus.
Sinds we in Schiedam woonden hebben we daar vaak uitgebreid kerst gevierd. Mensen blijven vaak logeren en er is een overvloed aan zorgvuldig bereid eten en de drank vloeit rijkelijk. Onze behoefte verandert echter. We bespreken samen wat kerst voor ons betekent. Steeds vaker gaan we op zoek in boeken over Germaans Sjamanisme of de Druiden wat de oorspronkelijke betekenis van de seizoensfeesten zijn. Feesten van overvloed werden aan het eind van de zomer gevierd. Dan was de oogst binnen en tijd om te vieren. In de winter, tijdens de donkerste dag, was het meer een tijd om naar binnen gekeerd te zijn en tegelijkertijd hoopvol, omdat we weer naar het licht gaan.
Ik ben een aantal jaar geleden gestopt met stemmen. Ooit wilde ik lid worden van D66. Vooral door de enige politicus die mij kon boeien, Hans van Mierlo. Sinds dat hij is gestopt is er geen politicus meer geweest, waar ik echt een goed gevoel bij had. Voor veel mensen is stemmen bijna iets heiligs. Niet stemmen staat ongeveer gelijk aan een verzoek indienen voor een dictatuur. Een lading aan cognitieve dissonantie volgt. Voor vrijheid moet je vechten. Als je niet stemt, mag je ook nergens over meepraten. Loze retoriek die mensen als een soort van echo napraten. Krampachtig voelt het. Net als de overtuiging dat het stemmen een privé aangelegenheid is. Waarom niet aan de wereld laten zien waar je staat?