We hebben geen inkomen meer en de reserves zijn op. De pandemie is de genadeklap. Niet alleen voor ons, maar voor meer mensen. Vooral het kleinschalige lijkt veel te lijden te hebben en een aantal grootschalige ondernemingen vaart er juist wel bij.
Het voelt als tegen de stroom inzwemmen. De grote stroming waar we altijd wel goed in mee dreven, met zo nu en dan een zijtak, werkt niet meer. De grote stroming vraagt ergens bang voor te zijn, ons ergens zorgen over te maken. We moeten ons bezighouden met wereldse problemen, geld aan het goede doel overmaken, met al het geld dat gaat naar Afrika zou je denken dat de grootste problemen aldaar al lang opgelost had kunnen zijn…
De stroom tracht ons elke keer weer te dwingen in een keus voor een kant in een conflict. Ben je links, recht, voor land a of voor land b, ben je voor of tegen. Ik ben niet links noch rechts. Ik ben niet voor een land, ik ben voor harmonie en tot een oplossing komen middels een dialoog in plaats van oorlog.
We voelen ons niet meer thuis in Nederland met alle opgeplakte labels en stigmatisering ook niet welkom. We horen nergens bij en er komt zelfs een moment dat ik het contact verbreek met mijn ouders.
In gesprekken lijkt het alsof mensen steeds weer terugvallen op dooddoeners als, ‘Dat is nu eenmaal zo’, ‘Dat verander je toch niet’, ‘Sommige mensen komen nu eenmaal overal mee weg’. Als ik grootschalige corruptie wil aankaarten, moet ik blij zijn dat ik niet in een dictatuur woon. Als ik niet meer ga stemmen, dan moet ik ook niet zeuren. Vrijheid zou niet iets vanzelfsprekend zijn. Mensen hebben gevochten voor mijn vrijheid. Waarom mijn stem weg geven aan iemand die ik niet vertrouw? Omdat als je niet stemt je stem naar de grootste partij zou gaan. Maar dat is een negatieve motivatie.
Het is mij te selectief. Ik voel mij elke keer weer gedwongen mee te gaan in de dominante dwingende richting van het narratief. Het gaat in de vriendschap / relatie ook regelmatig gepaard met een onbalans van geven en nemen. Maar dat hou ik niet vol. Financieel niet en ook energetisch niet.
We moeten onder ogen zien dat we het huis niet meer kunnen betalen en we zouden het liefst ergens ver weg in de natuur off grid willen gaan leven. Weg van deze bizarre maatschappij, die zich ondertussen als heel beschaafd beschouwd.
We besluiten het huis te koop te zetten en we gaan ons beraden op waar we naartoe willen verhuizen. Al snel komt Hongarije bij mij in het vizier.
Ik wil het huis graag zelf verkopen, want ik zou het het liefst aan iemand willen verkopen die het met net zo veel bezieling verder onderhoud als dat ik zelf heb gedaan. Iemand die waardering heeft voor de ziel van het huis en de verhalen er achter. Het zal niet makkelijk zijn, want het is niet goedkoop en het heeft geen tuin. Tevens is Schiedam enorm aan het verloederen. De winkelstraat staat voor meer dan de helft leeg.
Ik maak een website en vind een makelaar die akkoord gaat dat ik het huis zelf verkoop tegen een vergoeding wil hij het huis op Funda zetten. Ik vertel hem dat ik de website aan het bouwen ben met het verhaal over het huis en over de verbouwing van de afgelopen 8 jaar. Als het zo ver is en het huis officieel in de verkoop gaat verschijnt het op Funda, maar zonder link naar de website. Ik bel de makelaar, die mij heel droog vertelt dat Funda daar niet mee akkoord gaat. WAT#$%@#%$ Hoezo? In de omschrijving geen link plaatsen van een website met veel additionele informatie. Wat kinderachtig. Ik was wederom woest.
https://www.mindomo.com/mindmap/427a08bcded2830d7d49858ced19d2cd
https://www.mindomo.com/mindmap/e3a89b91c7c17c4bc96ac9a263c97597
… ik moet even ademhalen… ik had nog een stuk geschreven over het vak van makelaar, maar heb het maar weg gehaald.
We hebben kopers. Na een tijdje onderhandelen komen we een prijs overeen en kan het opstellen van het contract beginnen. Er blijkt veel veranderd te zijn sinds dat ik het huis heb gekocht, want toen was een mondelinge overeenkomst nog iets waard. Dat is nu een soort lege belofte geworden. Tot twee dagen na het zetten van een handtekening, kan iemand zich bedenken zonder enige consequenties.
Iemands woord is minder waard geworden.
Nou ja, dat is dan wederzijds… of niet?
We besluiten eerst naar Hongarije op vakantie te gaan, en dan als we daar zijn te kijken of we daar een nieuw bestaan willen opbouwen. MIR vindt een ecologische camping in het zuiden van Hongarije.
De reis is al een eye-opener. Bij elke stop die we maken is de pandemie-energie anders. In Duitsland volgt men de maatregelen op als orders en als mensen zonder masker lopen of onder hun neus dragen dan wordt iemand daar door willekeurige mensen op aan gesproken. Iedereen helpt de mensen in het gareel te houden. In Oostenrijk valt het vooral op hoe netjes alles is. Nergens graffiti en alle huizen en tuintjes zijn als in een maquette van een obsessieve modeltrein hobbyist. Als we daar uitstappen, hebben wel veel mensen een masker op, maar ook veel niet en niemand die een ander daarop aanspreekt. De bedienden in de bezinepompen dragen al helemaal geen masker en bij navragen zegt men dat het niet hoeft, omdat men achter een plexiglas paneel zit. In Hongarije lijkt de pandemie niet te bestaan. Niemand draagt maskers.
Als we in Hongarije aankomen ben ik enigszins verbaast. Vooral de westkant van Hongarije, net over de grens van Oostenrijk, is een regio in grote armoede. Ik schrik, alhoewel het langzaam beter wordt als we dichter bij onze bestemming komen. De wegen zijn slecht en de huizen idem. Ondanks dat is het nog steeds een mooi land met een heel eigen natuur en cultuur.
De Trabant en Lada hebben plaatsgemaakt voor nieuwe moderne auto’s van over de hele wereld. Ik had verwacht dat het land lichter zou aanvoelen, dan in de jaren 80. In 87 en 88 ben ik hier met mijn ouders op vakantie geweest. Wij reden toen in een Mazda 626 en die had heel veel bekijks, want er waren hier toen geen Japanse auto’s. Wij kampeerden hier op verschillende plekken en wat toen opviel was dat er niet veel te krijgen was. Geen bananen en sinaasappels die niet lekker waren. Er heerste een schaarste in vergelijking met thuis.
Dat is nu voorbij. Westerse Tank stations en Lidl supermarkten verkopen alles wat je in Nederland ook kan krijgen. En toch voelt het land niet lichter dan toen, maar dat kan aan mij liggen. Misschien heb ik een rooskleurige herinnering of te hoge verwachtingen van een land dat nu al een aantal jaar onderdeel is van de EU.
Aantal opvallende positieve bevindingen:
Waarom Hongarije?
Tijdens de vele momenten van ongeloof, frustratie en toch ook weer vertrouwen in het grotere geheel is er een moment dat het helder wordt. We willen weg uit Nederland. De vraag was echter, waarnaartoe? We willen niet alleen maar weg, ergens vandaan bewegen, we willen juist ergens naartoe bewegen. We maken de afspraak dat zodra er een land in de wereld is dat zich openlijk verzet tegen de uitrol van de overduidelijke agenda voor een technocratische samenleving volop controle en onderdrukking, trans-humanisme, inclusiviteit-propaganda van afkortingen, chips in het hoofd etc. dan gaan we daarheen.
Toen kwam Orban in het nieuws met een nieuwe wet:
26 juni 2021, Boedapest – Ondanks kritiek van enkele andere EU-landen is er in Hongarije een wet van kracht geworden om de ouderlijke rechten bij de opvoeding van hun kinderen te bevorderen. Het legt de verantwoordelijkheid voor seksuele voorlichting in handen van vader en moeder.
De Europese Commissie antwoordt hierop dat deze wet mensen discrimineert op basis van hun seksuele geaardheid. Orban antwoord: ‘De vrijheid van het individu is het grootste goed.’ Iedereen zou in staat moeten zijn om ‘ongetwijfeld’ vrij zijn levensweg te kiezen. De opvoeding van opgroeiende kinderen hoort thuis in het ouderlijk huis. ‘We beschermen deze taak van de ouders’, zei Orban.
Vervolgens lezen we het bericht:
‘Orban opent grenzen voor westerlingen die ‘politieke correctheid en neoliberalisme’ ontvluchten.’
Het bericht lijkt voor ons geschreven, zo klopte het. Uiteraard hebben we zelf de wettekst laten vertalen om ook zelf te lezen wat er precies staat. Zo wordt het alleen maar nog zichtbaarder hoe de wet verdraaid werd om Orban in een kwaad daglicht te zetten.
We gaan ons verdiepen in Hongarije en we zijn zeer verrast. Door het onderwijs, door de vele positieve Nederlanders, Duitsers en Belgen die ons al zijn voorgegaan en eenmaal daar kan ik alleen maar bevestigen hoe dit positieve gevoel gegrond is.
